Je mag weer gaan verwilderen
Als kind ben je helemaal jezelf. Een beetje verwilderd, puur en ongefilterd. Je rent over het gras, zegt wat je denkt en maakt je geen seconde druk om hoe het overkomt.
Daarna begint de grote aanpassing. Een heel leven lang leer je binnen de lijntjes kleuren: diploma’s halen, een carrière opbouwen, een hypotheek regelen en proberen bij de groep te horen. Je zet maskers op en houdt bordjes in de lucht.
En naarmate je ouder wordt, gebeurt er iets wonderlijks: je mag langzaam weer gaan verwilderen.
Terugkeren naar wie je ten diepste bent, maar nu met een rugzak vol levenservaring, zelfkennis en relativeringsvermogen. De scherpe randen van de bewijsdrang slijten eraf. Je hoeft niet meer overal bij te horen. Je bent er al.
