Uit het boek · Hoofdstuk 11
Je eigen lied blijven zingen
In zijn jongere jaren, toen hij ongeveer drieënveertig was, reed Bennie Jolink een rally in het Marokkaanse Atlasgebergte. Het ging goed, hij was al in de top dertig binnengekomen. Hij vertelt het zelf:
“Als je op de motor zit moet je altijd de richting op kijken waar je heen wil. Ik had een getinte bril op, keek recht voor me uit en zag de weg liggen. Ik zag aan mijn linkerkant een ravijn en trok nog iets harder op. Ik trok nog wat harder op en reed honderd kilometer per uur. Te laat zag ik dat er een bocht in de weg zat. Ik keek naar beneden, zag dat er geen weg meer was, maar wel een ravijn. Ik keek in de diepte en wist dat ik dit niet ging overleven. Mijn leven schoot aan me voorbij. Maar ik heb de overkant gehaald, juist omdat ik niet geremd heb.”
De motor stortte in het ravijn. Bennie eindigde aan de overkant met gebroken polsen, wonden, kneuzingen en zijn schouders uit de kom.
Fragment uit Gelukkig ben je geen 20 meer — Lauke Bisschops & Mattheis van Leeuwen.
Gelukkig ben je geen 20 meer
Lauke Bisschops & Mattheis van Leeuwen
Verschijnt in februari 2027 bij Uitgeverij Kosmos.