Hans Kazàn

Kijk naar de hand van de goochelaar. Tussen duim en wijsvinger spiegelt even een zilveren munt in het licht. Hij sluit zijn vingers, blaast er zachtjes tegenaan, en met een soepele zwaai opent hij zijn hand weer. De handpalm is leeg; de munt is verdwenen. Je keek ademloos toe, zocht naar de truc, maar zag niets.

De goochelaar heeft de munt niet echt laten oplossen in de lucht. Wat hij wel deed, was je blik afleiden. Hij maakte een weidse beweging met zijn rechterarm, terwijl zijn linkerhand de munt geruisloos in zijn mouw liet glijden. In het goochelvak heet dat aandachtssturing. Je zag de magie, omdat je keek naar wat hij wilde dat je zag.

In het dagelijks leven ben je je eigen illusionist. De feiten om je heen – de regen, een medische diagnose, een gemiste trein, een financieel fiasco – kun je vaak niet veranderen. Wel beslis je zelf waar je je mentale schijnwerper op richt.