Uit het boek · Hoofdstuk 12
De wikkels eraf
Jarenlang zat Ans Markus op de braderie. Voor vijfentwintig gulden tekende ze een portretje, om geld te verdienen voor zichzelf en haar dochter. Achter haar rug klonk regelmatig commentaar: “Dat lijkt toch niet.” Decennia later stonden er ruim 90.000 mensen in de rij voor haar tentoonstelling in museum De Fundatie in Zwolle.
“Ik heb nooit bedacht om kunstenaar te worden, dat is zo ontstaan. Ik noem mezelf pas sinds kort kunstenaar – ik durfde dat woord lange tijd bijna niet uit te spreken. Tot die tijd was ik gewoon die tekenares die voor vijfentwintig gulden portretjes maakte op de braderie. Die arme periode is uiteindelijk heel waardevol geweest. Op de braderie zitten met commentaar in je rug is in het begin niet leuk, maar als je openstaat, kun je er veel van leren. Het was hard werken, maar ik kon fouten maken. Ik heb geleerd om concessies te doen en overeind te blijven, ook in tegenspoed.”
Leuk detail: op haar eerste expositie, in 1981, verkocht ze één schilderij. De koper was Wybe Tuinman. Hij werd haar tweede man, en is dat nog steeds.
Fragment uit Gelukkig ben je geen 20 meer — Lauke Bisschops & Mattheis van Leeuwen.
Gelukkig ben je geen 20 meer
Lauke Bisschops & Mattheis van Leeuwen
Verschijnt in februari 2027 bij Uitgeverij Kosmos.